Από την προσφώνηση της τότε προέδρου της Βουλής προς Παπούλια στη συμφωνία των Πρεσπών ή από τη θεωρεία και την ηθική συναυτουργία των ίδιων των ανώτατων θεσμών στην πράξη 

Γράφει ο Εμπεδοκλής

Από την προσφώνηση Μπενάκη προς Παπούλια στη συμφωνία των Πρεσπών ή από τη θεωρεία και την ηθική συναυτουργία των ίδιων των ανώτατων θεσμών στην πράξη.

Προφανώς και δεν θα μένανε σε κάποια μόνο νομικού τύπου αναγνώριση «Ιθαγένειας-υπηκοότητας” όταν η ονομασία των πολιτών του γειτονικού κρατιδίου κατοχυρώνεται ως «Μακεδόνες” ενώ αναγνωρίζεται και το γλωσσικό ιδίωμα τους ως «΄μακεδονικό” και δεδομένου πως απέκτησαν κράτος υποστήριξης (Σκόπια -ΦΥΡΟΜ) με βάση το δημοψήφισμα και τη συνέλευση έγκρισης από τη βουλή των Σκοπίων στις 17 Νοεμβρίου 1991, ολοκληρώνοντας έτσι τη διαδικασία της απόσχισης από τη Γιουγκοσλαβία και τη δημιουργία ξεχωριστού κράτους.

Οι αυτοαποκαλούμενοι μακεδόνες και το σερβοβουλγαρικό γλωσσικό ιδίωμα ή δεν αναγνωρίζονται καθόλου, ή αναγνωρίζονται ως μια ολοκληρωμένη κρατική εθνική οντότητα συμπεριλαμβανομένων των εθνοτικών θεμάτων που θα υποστηρίξουν και τον ανιστόρητο «μακεδονισμό” μέσω του κράτους υποστήριξης και σε βλέψεις επεκτατισμού και φαντασιακών ένωσης «αλύτρωτων” εδαφών και καταπιεζόμενων δήθεν μακεδόνων εκτός συνόρων δεδομένου πως λαμβάνεται υπ΄όψιν το συμφέρον των λαών, κρατών και ατόμων για τις περαιτέρω διευρύνσεις αυτοδιάθεσης (που θα είναι στην προκειμένη η μακεδονική εθνότητα) με την συμφωνία του ίδιου του Ελληνικού Κράτους.

Σταδιακά ή άμεσα δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, από τους σκοπιανούς εξαρτάται, αν και τους πρόλαβε ως προς αυτή τη διευκόλυνση το σύριζα με απόλυτη υιοθέτηση των θέσεων της σκοπιανής ψευδοαλυτρωτικής προπαγάνδας.
Προνόησε ακόμη και για την πρόσβαση συνεκμετάλλευσης στην ΑΟΖ ο Νίκος Κοτζιάς και η επιτροπή (εξαιρετικά αμφιλεγόμενης αρμοδιότητας) που συνέταξε την συμφωνία με εξωτερική παραπομπή και διευθέτηση αναπομπής στο δίκαιο της Θαλάσσης (ενδεχομένως στο «Law of the Sea” -Volume 69).

Η κυβέρνηση προσπάθησε με προπαγάνδα να περάσει ισχυρισμούς πως αναγνώρισε ιθαγένεια συνδεόμενης υπηκοότητας και όχι κάποιο Έθνος, αλλά τη διαψεύδει το γεγονός της αναγραφής «Nationality” στο αγγλικό σύμφωνο που εκλαμβάνεται ως εθνικότητα καθώς και η ίδια η αναγνώριση μακεδονικής ταυτότητας και γλώσσης, και δη άνευ σύνθετης ονομασίας.
Αδύνατον να μη επέλθει επεκτεινόμενα αυτή η γενική ολοκληρωμένη σύνδεση άμεσα ή και με διάφορες ερμηνείες πάνω στη δολίως διττή αλληλο-συμπληρωματική αμφίσημη συμφωνία Αγγλικών-Ελληνικών από προσφυγές των σκοπιανών έχοντας συνάμα και αναγνώριση γλώσσης και το κράτος υποστήριξης.

Η συμφωνία σχεδιάστηκε για να προκαλέσει συνειδητά ζημία, ακόμα και να εκβιάσει τις καταστάσεις ως κραυγαλέο προϊον μηχανορραφίας φέροντας σε προ τετελεσμένα την διαδικασία ψήφισης στο Ελληνικό κοινοβούλιο και ερήμην των Ελλήνων, ενώ ήδη τα Σκόπια θα εντάσσονται στους διεθνείς οργανισμούς με έμμεση επικύρωση οιονεί εθνότητας, της οποίας ενδεχομένως τα όρια διευρύνονται ευρύτερα του κράτους της «Βόρειας Μακεδονίας”.
Η κυβέρνηση κατασκευάζει και αφήνει μείζονος σημασίας τετελεσμένα για τους διαδρόμους του ΕΔΑΔ και του δικαστηρίου της Χάγης με δεδομένη και την πολιτιστική Ethnicity σύνδεση εθνοτικών δήθεν ζητημάτων σε διευρυμένο πλαίσιο σύνδεσης και αξιώσεων nationality – etnicity που συνεπάγεται με νομιμοποίηση και αποδοχή του ανιστόρητου εκ της συγκροτήσεως κατά την νεώτερη ιστορία αλυτρωτικού μακεδονισμού κατόπιν αδιανόητης αυτοαπαξίωσης των γεωπολιτικών πλεονεκτημάτων της Ελλάδος.

Τα πραγματικά κίνητρα των κυβερνητικών ισχυρισμών περί αναγνώρισης μόνο υπηκοότητας και δήθεν διασφαλίσεων με υποσημειώσεις, παραπέμπουν στην καιροσκοπική «διεκπεραίωση” και σε κάποια επικοινωνιακή προστασία των κυβερνητικών στελεχών. Ακόμη και σε αυτό τους «άδειασε” ο Ζάεφ με τις δηλώσεις του στο DW:”Λάβαμε μια απόλυτα ξεκάθαρη επιβεβαίωση της μακεδονικής γλώσσας και της μακεδονικής ταυτότητας εντός και εκτός συνόρων”, δηλαδή εννοεί την υπό δρομολόγηση αναγνώρισης έθνους και εθνότητας.

Ούτε τα ηλίθια προσχήματα περί «σύνθετης” ονομασίας δεν ήταν εφικτό να κρατηθούν έστω για μερικές μέρες μετά τη συμφωνία, αφού «Μακεδονία” ή «Δημοκρατία της Μακεδονίας” αποκάλεσαν αμέσως μετά τα Σκόπια τόσο ο σκοπιανός ομόλογος του Κοτζιά, όσο και οι σημαντικότεροι διεθνείς παράγοντες.
Η πλευρά των Σκοπίων δεν ενδιαφέρθηκε στο ελάχιστο να καλύψει για κάποιο χρονικό διάστημα έστω προσχηματικά τις υπηρεσίες Κοτζιά και Τσίπρα προς τις γεωπολιτικές σκοπιανές επιδιώξεις με τον Ζάεφ να ξεκινάει από την Χαλκιδική την καμπάνια του δημοψηφίσματος στα Σκόπια μιλώντας για πλήρη και ενισχυμένη αναγνώριση μακεδονικής εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητας εκθέτοντας και βγάζοντας όχι μόνο ως ψευδή τα επικοινωνιακά τεχνάσματα της κυβέρνησης σύριζα, αλλά και ως οργανωμένη συγκάλυψη μειοδοσίας και Εθνικής προδοσίας.

Προσπάθησαν να αποκρύψουν στη κοινή γνώμη το γεγονός πως η συμφωνία είναι μια μεθόδευση αναγνώρισης αυτοδιάθεσης έθνους και εθνότητας νομιμοποιώντας ολοκληρωτικά τον επεκτατικό μακεδονισμό. Σε μεθύστερο χρόνο δεν θα έχουν καμία ουσιαστική βάση τα άρθρα «διασφάλισης” της συμφωνίας για το απαραβίαστο των συνόρων, ή τα περί της πρόληψης αποσχιστικών κινημάτων και παρεμβάσεων οργανισμών αφού αναιρούνται -εν σχέσει προκυπτόμενων αντιφάσεων ή αποδυνάμωσης τους από άλλα άρθρα – και υποσκελίζονται από το υπεράνω τεχνητό ζήτημα εθνότητας και μειονοτήτων που κινήσουν αργά ή γρήγορα τα Σκόπια.
Η συμφωνία αποτελεί προϊόν συμβιβασμού εν είδη ηττημένων πολέμου εν καιρώ ειρήνης. Σε κάθε προσπάθεια εφαρμογής αυτών των υποχρεώσεων που απορρέουν και που δεν αντικατοπτρίζονται στη υπάρχουσα εν καιρώ ειρήνης γεωπολιτική σαφή συνοριακή κατάσταση και σχέση Ελλάδος -Σκοπίων ή «ΠΓΔΜ”, ούτε αιτιολογούνται βάσει στα μέχρι πριν την συμφωνία πλεονεκτήματα της Ελλάδος, θα τείνει να προσβάλλεται και να αμφισβητείται όλο και περισσότερο εμμέσως και άμεσα ποικιλοτρόπως η εθνική κυριαρχία της χώρας με την ασύμμετρα αντίρροπη ενδυνάμωση της σκοπιανής και διεθνούς ανάμειξης στο εσωτερικό της Ελλάδος.
Τα άρθρα 3 και 4 αποτελούν το ευρω-πρόσχημα πως η κυβέρνηση σύριζα και Κοτζιάς δεν ενήργησαν απευθείας ως συστάδα πρακτόρων του VMRO – BMPO.

Η έμφαση στο «erga omnes” (που αποδείχτηκε ότι δεν έχει αντικείμενο εφαρμογής λόγω αναγνώρισης μακεδονικής ταυτότητας αλλά και δεν τηρήθηκε ούτως ή άλλως ως προς τη σλαβική εκφορά του ονόματος), η γερμανική ασυλία με την επικάλυψη ευρωθεσμών και των μπουρδολογίων Σόρος περί σταθερότητας και κάποιο δήθεν γενικό οικονομικό συμφέρον αναπαράγονται ως μέσο αντιμετώπισης της αγανάκτησης του κόσμου αλλά και αποπροσανατολισμού και νομιμοφάνειας της συμφωνίας η οποία δεν θα έχει καμία διασφάλιση υπέρ της Ελλάδος, καμία διασφάλιση Ελληνικών συμφερόντων, καθώς και οι «διευκρινήσεις” στα άρθρα τα οποία φαινομενικώς προλαμβάνουν «αποσχίσεις” ή επιθετικές αλυτρωτικές βλέψεις του Μέρους των Σκοπίων δεν φαίνεται να αποδίδουν καμία ισχύ και καμία σαφήνεια ως προς την τυχών επίκληση τους.

Εάν δεν ισχύουν τα λεγόμενα της προπαγάνδας της κυβέρνησης… που δεν ισχύουν… τότε τι μένει και ποία είναι η κατάσταση που διαμορφώνεται;

Η αναγνώριση των βασικών – ακόμα και ένοπλων – επιδιώξεων του σλαβοβουλγαρικού VMRO – BMPO και του επεκτατικού κομιτατζίδικου «μακεδονισμού” σε εξευρωπαϊσμένο προφίλ συμφωνίας βάσει διεργασιών ενοποίησης της Ευρώπης ¨”πανευρωπης” και τυποποιημένων concept «ανοικτής αγοράς”, κοινωνίας της ” Χάρτας των παρισσίων για τη «νέα ευρώπη”, και κερδοσκοπικών επενδυτικών επιδιώξεων του Σόρος.

Τα υπόλοιπα θα τα κινήσουν οι Σκοπιανοί ως αναγνωρισμένοι «Μακεδόνες” πάνω σε τετελεσμένα εκχωρήσεων όπως η αναγνώριση Μακεδονικού έθνους και αναγνώριση διώξεων ή γενοκτονίας δήθεν εις βάρος «Μακεδόνων” και άρα πλήρη αναγνώριση και υιοθέτηση της προπαγάνδας της Γιουγκοσλαβικής ιστοριογραφίας με εξαναγκασμό και επί μέρους καθοδηγητικούς πειθαναγκασμούς θεσμοθέτησης υποχρεώσεων για το Ελληνικό κράτος, νομιμοποίηση αλυτρωτισμού με αναγνώριση δικαιωμάτων «επαναπατρισμού”, δηλαδή εποικισμού του Ελληνικού γεωγραφικού διαμερίσματος της Μακεδονίας από τους ψευτομακεδόνες με απόλυτη ανάμειξη κυβερνητικού πολιτιστικού τύπου και εθνοτικού τύπου στην Ελλάδα μέσω ευρωπαϊκού δικαστηρίου και πάσης φύσεως οργανισμών, θέτοντας την περιφέρεια της Μακεδονίας σε καθεστώς αμφισβήτησης εθνικής κυριαρχίας και συγκυριαρχίας αρχικώς μέσω όλο και περισσότερο μιας ανεξάρτητης σχηματιζόμενης οικονομικής αυτοδιοικητικής διζωνικής ομοσπονδίας.

Η πραγματικότητα γύρω από τη συμφωνία και την παραδιπλωματία της κυβέρνησης δεν αφήνει υποκειμενικά περιγραφικά και ερμηνευτικά πολιτικά και παραπολιτικά περιθώρια, ούτε και πολυτέλεια να κρίνει η ιστορία τις αποφάσεις ενώ υπάρχουν νόμοι.

Οι επίορκοι προδότες έχοντας καταχραστεί την πληρεξουσιότητα -μέσω κατάχρησης και της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας- σε συνεννόηση με ξένη πολιτεία και με σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας δρομολογούν και θεσμοθετούν με τις ενέργειες τους μεθόδευση προσβολής της διεθνούς ειρήνης της Χώρας από τη στιγμή που εκχωρούν το όνομα της Μακεδονίας στο πλαίσιο διαπραγματεύσεων και (παραδιπλωματικών) συνεννοήσεων με εκπροσώπους των Σκοπίων, ενώπιον του ειδικού διαπραγματευτή του ΟΗΕ.

Όλα αυτά που θα προκύψουν εξαιτίας της συμφωνίας και συνεννόησης Κοτζιά – Ζάεφ, εμπίπτουν στον νόμο περί προδοσίας της χώρας (ενδεικτικώς άρθρα.138 -139 και 151 π.κ).Τουτέστιν, ο σκοπός της συμφωνίας είναι δόλιος και μεθόδευση υπέρ μιας ομοσπονδίας, της ‘Ηνωμένης Μακεδονίας’, ακριβώς όπως επιδιώκουν και εκφράζουν σε διαδηλώσεις και εντύπως επιδεικνύοντας με χάρτες οι σκοπιανοί και οι οργανώσεις τους διεθνώς προπαγανδίζοντας την ενοποίηση και συγχώνευση εδαφών γειτονικών τους κρατών με σκοπό να κατοχυρώσουν τις ανιστόρητες και επεκτατικές πολύχρονες εδαφικές βλέψεις.

Ενέργειες προδοσίας της χώρας – προσβολής της διεθνούς ειρήνης της χώρας παραλλήλως του γεγονότος ότι τα άρθρα 4 και 3 της συμφωνίας δεν θα παρέχουν ουσιαστική ισχύ διασφάλισης στα διεθνή νομικά τετελεσμένα, θα αποτελέσουν συνδυαστικά εξαιρετικά ανησυχητικό παράγοντα σε επίπεδο μομφής για το πολιτικό σύστημα και όχι μόνο για την κυβέρνηση, που αγγίζει ή σκιαγραφεί καταχραστές των ανώτερων θεσμών της δημοκρατίας, τόσο ψηλά φτάνει.

Σε σχέση με τα παραπάνω, το 2005 η Α.Ψ Μπενάκη προσφώνησε προπαρασκευαστικώς την προδοσία της χώρας προλέγοντας για συρρίκνωση της Εθνικής κυριαρχίας και συρρίκνωση των δικαιωμάτων των πολιτών. Μπενάκη προς Παπούλια 8-2-2005: «Η ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση, ενδεχομένως, και της συνταγματικής συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές, καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως, η δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης”

Οι προαναφερόμενοι προανήγγειλαν προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας, μέτρα πιθανών καταχραστικών προληπτικών διώξεων (βλέπε 137Α), επιβουλή της ακεραιότητας της Χώρας και προσβολή της διεθνούς ειρήνης της χώρας. Εάν αναρωτιέστε πως γίνεται και γιατί να περιοριστεί η εθνική κυριαρχία και τα εθνικά σύνορα και ίσως να παραβιάζονται τα δικαιώματα του ανθρώπου με πρόσχημα αοριστιών και αλλεπάλληλων «επαναπροσδιορισμών” ΄δήθεν για ευημερία και ασφάλεια, δεν υπάρχει εμφανώς καμία πραγματική αιτιολόγηση. Πρόσωπα των ίδιων των θεσμών αυθαιρετούν καταχραζόμενοι την εξουσία και μάλιστα ομολογείται στην προσφώνηση αξιοποίνως εν είδη προδιαγεγραμμένου σχεδίου και μεθόδευσης.

Θα πρέπει να ανησυχεί πάρα πολύ τους δομημένους ανώτατους θεσμούς πως σε ανώτατο θεσμικό επίπεδο τα άνωθεν αρχίζουν και εμφαίνονται ως προς κάποια «γεωπολιτική” εφαρμογή γεγονότων και εξελίξεων στον συμβολισμό της συμφωνίας των Πρεσπών και της θεσμοθέτησης των δογμάτων στρατιωτικού «Επαναστατικού” «αλυρωτισμού” γειτονικής χώρας. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Κοτζιάς ανοίγει νέα διαπραγμάτευση κρυφής διπλωματίας και παράδιπλωματίας για το ανύπαρκτο θέμα «τσαμουριάς” στην ίδια κυβερνητική γραμμή με τη «συμφωνία των Πρεσπών”.
Εξάλλου κύριος σκοπός κατά τη διάρκεια του εμφυλίου ήταν όσα μεθοδεύουν περίτεχνα σήμερα με ευρωγερμανολιμπεριαλιστική κάλυψη τα απομεινάρια της ΣΤΑΖΙ και άλλων υπηρεσιών μέσω τετελεσμένων αυτών των διακρατικών συνεννοήσεων.

Εάν αναρωτιέστε και για το παρασκήνιο της υπόθεσης δίωξης Μπαρμπαρούση ακόμα και με ανάμειξη συνδρομής κλιμακίου της αντιτρομοκρατικής, ή τον χρονισμό της επανεμφάνισης Σώρρα έστω και μέσω της σύλληψης του, σκιαγραφείται ως η «αντιρρόπηση” των πραγμάτων επειδή ο συμβολισμός των «Πρεσπών” δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμος.

Αναμενόμενα όλα βρίσκουν εύκολα την εξήγηση τους, ακόμα και οι ακροδεξιοί περιθωριακοί όσον αφορά χαρακτηρισμό για συμμετέχοντες αναφορικά με τα επεισόδια που προσπαθεί να χρησιμοποιήσει η κυβέρνηση των θιάσων της «μαζικής δημοκρατίας” νομίζοντας πως θα καταφέρει να φανεί «νόμιμη”.

Τσάμπα κόπος, τσάμπα προπαγανδιστικός και επικοινωνιακός σχεδιασμός για την κυβερνητική αντιμετώπιση όλων και περισσότερο μη διαχειρίσιμων καταστάσεων. Περιθωριακοί ακροδεξιοί ή μη, δεν έχει, ή δεν θα έχει σε μικρό διάστημα καμία απολύτως σημασία ως προς την προπαγανδιστική «αντίθεση” δυαδικότητας κοινοβουλευτισμού-περιθωριακών δήθεν ή μη που θέλει να αναδείξει η κυβέρνηση.

Εάν αναλογιστούν το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα της συμφωνίας αλλά και την εντύπωση που δίνουν αυτοί που ήταν περιθωριακοί δημαγωγοί μέχρι πριν 3-4 χρόνια, οι οποίοι «αναβαθμίστηκαν ” σε ένα μάτσο σφετεριστών εντεταλμένων υπό τις υπηρεσίες των κομιτατζίδων, υποδαυλίζουν με δική τους υπαιτιότητα μια απολύτως συμμετρική εις βάρος τους αντιμετώπιση όλο και περισσότερο ανάλογη με το περιεχόμενο των αποφάσεων τους.